دکستروز یک نوع قند ساده است که از ذرت یا گندم به دست میآید و از نظر شیمیایی دقیقا مشابه گلوکز یا قند خون است. دکستروز اغلب به عنوان شیرینکننده در محصولات پختنی استفاده میشود و در غذاهای فرآوری شده و شربت ذرت نیز یافت میشود.
سابقهی استخراج دکستروز از ذرت به پیش از قرن نوزدهم میلادی باز میگردد، اما در سال ۱۸۴۴ انجمن تصفیه کنندگان ذرت (Corn Refiners Association) استخراج این قند از نشاستهی ذرت را تایید و به تولید انبوه رساند و باعث شد که پس از این تاریخ، دکستروز به عنوان مادهی شیرین کننده طبیعی در بسیاری از صنایع غذایی و دارویی نقش پر رنگی ایفا کند. امروزه دکستروز در بیشتر مواد غذایی وجود داشته و با نام هایی مانند قند ذرت، شکر گندم، شکر برنج، دکسترو مونوهیدرات، قند انگور، دکستروز آنیدراز و –D گلوکز شناخته و به کار برده میشود.
کاربرد
کاربردهای دکستروز در صنایع غذایی
این محصول دارای تعدادی مزیت تکنولوژیکی نیز می باشد، از جمله:
تقویت کننده طعم
بهبود خواص کالایی محصول
تسریع تخمیر طبیعی خمیر و خوراکی های دودی خام
در صنایع مختلف (غیر غذایی)
چسباندن: دکستروز کنترل جریان را فراهم می کند و به جلوگیری از بسته شدن قطعات پس از خشک شدن کمک می کند.
فرمولاسیون رزین: این ترکیب می تواند به عنوان نرم کننده در فرمولاسیون های مختلف رزین عمل کند.
گلوکونیک اسید: می تواند به عنوان ماده اولیه برای اکسیداسیون شیمیایی یا میکروبیولوژیکی به اسید گلوکونیک استفاده شود.
از خواص کاهندگی آن نیز استفاده می شود؛ به عنوان مثال، تیمار فلز، بازیافت، تولید مواد رنگی، ساخت چرم در دباغی کروم و غیره. همچنین به عنوان منبع کربوهیدرات در بسیاری از تخمیرها برای تولید انواع محصولات غذایی و دارویی صنعتی استفاده می شود.