گلیسیرین یا گلیسرول(۱،۲،۳ پروپنتریول) یک ترکیب ساده چند هیدروکسیدی(پولیول) است و الکلی نوع سوم محسوب میشود. گلیسیرین مایعی بیرنگ، بیبو، با مزهای شیرین و در غلظتهای پایین غیر سمی است. این ماده شیمیایی با فرمول HOCH۲CHOHCH۲OH است که تیره آن در بسیاری از چربیها که نام گلیسیرید شناخته میشوند، یافت شده است. گلیسیرین با داشتن سه گروه هیدروکسیل به آسانی با هر نسبتی در آب حل خواهد شد.
کاشف گلیسیرین، داروساز جوان سوئدی به نام “کارل ویلهلم شیله” می باشد که در سال ۱۷۸۳ میلادی با انجام آزمایشی دریافت تمام روغن ها و چربی ها حاوی یک ماده با طعم شیرین هستند. سالها بعد شیمیدان فرانسوی “میشل اوژن شورول” در سال ۱۸۱۱ میلادی نام این ماده را گلیسرین نامید و ساختار روغن ها و چربی ها را متشکل از سه مولکول اسیدهای چرب مخلوط و یک مولکول گلیسیرین معین نمود. او از حرارت دادن روغن زیتون و مونو اکسید سرب، گلیسیرین را تهیه کرد.در ادامه فرآیندهای تجزیه چربی ها شامل: “روش توئیتچل، فرآیند تجزیه اتوکلاو ناپیوسته و در نهایت تجزیه چربی ها در فشار بالا با آب” کشف و معرفی شدند.