نوعی شکر الکلی است که به طور طبیعی در برخی گیاهان مانند قارچ، میوهها و سبزیجات یافت میشود. این ترکیب به دلیل ویژگیهای خاص خود در صنایع مختلف از جمله صنایع غذایی، دارویی و بهداشتی-آرایشی کاربرد دارد. مانیتول دارای خواص شیرینکنندگی است، اما برخلاف شکر معمولی، باعث افزایش سطح قند خون نمیشود.
مانیتول برای اولین بار در سال ۱۸۶۰ توسط شیمیدان فرانسوی “جوزف بوآراو” از چوب صنوبر استخراج شد. این ترکیب بعدها توسط شیمیدان دیگری به نام “ایتو” به شکل خالص درآمد.
کاربرد
در صنایع غذایی از Mannitol به عنوان شیرینکننده کم کالری، حجم دهنده و تثبیتکننده استفاده میشود. این میتواند در برابر قهوهای شدن و ذوب شدن در دماهای بالا مقاومت کند و برای آب نباتها، آدامسها، محصولات پخته شده و محصولات لبنی مناسب است.
به عنوان شیرینکننده و تثبیتکننده در خوراک دام. Mannitol میتواند خوشطعم و ماندگاری محصولات خوراک را افزایش دهد و همچنین برخی از مزایای تغذیهای مانند کالری کم و سلامت دندانها را ارائه دهد.
در صنعت داروسازی از Mannitol به عنوان یک ماده کمکی است که برای درمان فیبروز کیستیک استفاده میشود. میتواند حلالیت، پایداری و فراهمی زیستی داروها را بهبود بخشد و همچنین فشار داخل جمجمه و داخل چشم را در بیماران کاهش دهد. Mannitol یک داروی ادرارآور است که به شما کمک میکند تا ادرار بیشتری تولید کنید تا از شر آب اضافی بدن خلاص شوید.